Το Δικηγορικό μας γραφείο πέτυχε την έκδοση της υπ’ αριθμόν 4534/2024 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), δυνάμει της οποίας ανεστάλη η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύστηκε από εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων σε βάρος εντολέων μας.

Εν προκειμένω, το Δικαστήριο δεν πιθανολόγησε πως κατά το χρόνο κοινοποίησης της επιταγής προς πληρωμή η εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων νομιμοποιείτο ενεργητικά να επισπεύσει αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος των εντολέων μας. Συγκεκριμένα, από μία απλή  επισκόπηση της σε ισχύ περίληψης της Σύμβασης Διαχείρισης Επιχειρηματικών Απαιτήσεων, εκ της οποίας πηγάζει η νομιμοποίηση της καθ’ ης εταιρείας ως διαχειρίστριας, προκύπτει ότι η σύμβαση πώλησης και μεταβίβασης επιχειρηματικών απαιτήσεων τροποποιήθηκε με οκτώ (8) διαφορετικά έντυπα δημοσίευσης συμβάσεων του άρθρου 10 παρ. 8 του ν. 3156/2003. Πέραν της τελευταίας δημοσίευσης, η καθ’ ης ουδόλως επικαλέστηκε ή συγκοινοποίησε τις επτά (7) έτερες συμβάσεις τροποποίησης ή συμπλήρωσης της Σύμβασης Πώλησης – Μεταβίβασης, δυνάμει της οποίας φέρεται σήμερα να διαθέτει την επίδικη απαίτηση η αλλοδαπή εταιρεία ειδικού σκοπού (fund). Μάλιστα, τόσο για την τελευταία σύμβαση τροποποίησης, όσο και για τις έτερες επτά ως άνω, η καθ’ ης ουδόλως επικαλέστηκε ή συγκοινοποίησε τα αντίστοιχα Αποσπάσματα των Παρατημάτων αυτών (λίστες μεταβίβασης των δανείων), ως όφειλε, προκειμένου να αποδειχθεί με ασφάλεια ότι η επίδικη απαίτηση περιλαμβάνεται σε αυτές που πράγματι μεταβιβάστηκαν. Τέλος, το Δικαστήριο πιθανολόγησε πως η απώλεια των περιουσιακών στοιχείων των εντολέων μας θα τους οδηγήσει σε μη αναστρέψιμη οικονομική αδυναμία, χωρίς ταυτόχρονα η αναστολή εκτέλεσης να επιφέρει ανάλογη επιβάρυνση για τον δικαιούχο της απαίτησης.