Με την υπ’ αριθμ. 2206/2026 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Περιουσιακές διαφορές – Ανακοπές Εκτέλεσης) έγινε δεκτός λόγος ανακοπής που αφορούσε την έλλειψη αποδεικτικής ισχύος του αντιγράφου εξ απογράφου εκτελεστού που κοινοποιήθηκε με την επιταγή προς πληρωμή για να ξεκινήσει η διαδικασία της εκτέλεσης.

Όπως κρίθηκε, το αντίγραφο εξ απογράφου  εκτελεστού που κοινοποιήθηκε δεν είχε επικυρωθεί αυτοτελώς και νομίμως παρότι αποτελεί διακριτό έγγραφο από την επιταγή. Παράλληλα, και η επιταγή προς πληρωμή που κοινοποιήθηκε δεν έφερε πρωτότυπη υπογραφή από δικηγόρο. Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε ότι τα συγκεκριμένα έγγραφα στερούνταν της απαιτούμενης αποδεικτικής ισχύος σύμφωνα το άρθρο 449 ΚπολΔ, ιδίως καθότι δεν προέκυπτε η νόμιμη επικύρωση του αντιγράφου εξ απογράφου από το αρμόδιο πρόσωπο που απαιτεί ο νόμος. Ως εκ τούτου, επρόκειτο για απλά φωτοαντίγραφα που δεν μπορούσαν να αποτελέσουν έγκυρη βάση για την κίνηση της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης. 

Μετά ταύτα, έγινε δεκτή η ανακοπή  και ακυρώθηκαν η επιταγή προς πληρωμή, η εντολή προς εκτέλεση, καθώς και η δυνάμει αυτών επιβληθείσα αναγκαστική κατάσχεση επί ακινήτου της ανακόπτουσας.